วันพุธที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2552

สืบเนื่องต่อจากไดอารี่หน้าก่อนส่วนล่างๆ ที่กล่าวถึงความคิดอ่านของเด็กที่กำลังจะเป็นกำลังของชาติในวันสองวันนี้ ดูแล้วมีความคิดค่อนข้างแปลกอยู่ทีเดียว รักตัวเองเยอะไปหน่อย ขาดน้ำใจ และความเอื้อเฟื้อต่อคนรอบข้าง อาจจะเนื่องด้วยสภาพสังคมที่ทำให้ต้องเอาตัวรอด ทำให้อดใจหายไม่ได้ว่าต่อไป สภาพสังคนที่ลูกเรา หลานเราอยู่จะเป็นอย่างไร

ไม่เพียงแต่ฝนชิวตประจำวัน แม้แต่บนโลกไซเบอร์เอง อ้างอิงจากเวบอร์ดชื่อดัง ที่มีคนเข้าไปแสดงความคิดเห็นอย่างเสรี นั่นคือทำให้ได้เห็นว่าคนส่วนหนึ่งคิดกันอย่างไร ยิ่งช่วงยี้มีประเด็นร้อนมากมาย ที่สามารถจัดให้เป็นประเด็นร้อนได้ ยกตัวอย่างเรื่องการ vote เพื่อให้ได้รางวัลอย่างใดอย่างหนึ่ง ปรากฏว่ามีการสังเกตว่า คะแนน Vote ของผู้เข้าแข่งขันท่านหนึ่ง เพิ่มขึ้นอย่างผิดปกติ ผู้เข้าไป Vote เห็นเข้า จึงจุดประเด็นขึ้นมาคุยกัน จนแล้วจนรอดก็ไม่มีคำชี้แจงจากผู้จัดว่าเกิดขึ้นได้อย่างไร

จนกระทั่งมีบุคคลหนึ่งออกมาแจ้งว่า ท่านเป็นคนทำเอง แต่ว่าท่านเป็นคนละคนกับผู้เข้าร่วมแข่งขันท่านนั้น จากนั้นก็ก็บอกถึงเทคนิคที่สามารถทำให้คะแนน vote พุ่งพรวดๆได้ แต่หากท่านก็ยืนยันว่าไม่ได้ทำผิดกติกา เนื่องจากกติกาไม่ได้ห้ามไว้ และท่านก็เป็นนักธุรกิจ โดยนิสัยก็จะมองหาช่องว่า ช่องโหว่ของกฏเพื่อใช้ให้เป็นประโยชน์กับตัวเองเยอะที่สุด

มีหลายคนออกมาชื่นชมกับการออกมายอมรับถึงสิ่งที่ตนเองทำลงไป ตัวผมเองก็ชื่นชมท่านที่ออกมาชีแจงแถลงไข แต่มีความคิดอีกหลายๆส่วนที่คิดว่าน่ากลัวอยู่ไม่น้อย นั่นคือเรื่องช่องโหว่ของกติกา มีผู้แสดงความคิดเห็นหลายท่านออกมาติงถึงความคิดดังกล่าว โดยถามหาถึงจริยธรรม และ business ethic  แต่ก็มีคนจำนวนไม่น้อยเช่นกัน ที่แสดงความเห็นชื่นชมที่สามารถหาช่องว่างของกติกา และนำมาใช้ให้เป็นประโยชน์กับตัวเอง โดยมองว่า จริธรรม และ business ethic เป็นเรื่องของ นามธรรม จับต้องไม่ได้ อ่านแล้วก็น่ากลัวจัง ว่าการประพฤติปฏิบัติที่ปราศจาก ศีลธรรม และ จริยธรรม จะทำห้สังคมเป็นอย่างไร

วันนี้ใครจะเจิมหว่า

<< เมื่อกระบี่หายไปจากใจ