ตับ"หวาน" จริงเหรอ...

วันพฤหัสบดีที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2549

 

          วันนี้ตื่นแต่เช้า ไม่ได้ตั้งใจตื่นหรอก แต่มันมีอะไรบางสิ่งบางอย่างที่รู้สึกว่าผิดปกติบางอย่าง ตั้งแต่นอนแล้วก็ฝันมาก ฝันไปถึงเรื่องเดิมๆ ในเครื่องที่เราให้อภัยไปหมดแล้ว แต่ทำไมในใจยังเก็บไปคิด เก็บไปฝันได้อีก ฝันเป็นเรื่องเป็นราว ฝันเหมือนว่าเรื่องเพิ่งจะเกิด พอตื่นมารู้สึกว่า เมื่อย เคล็ดขัดยอกที่แถวหน้าขาขวา ลุกมาหุงข้าวเช่นเคย ข้าวสารจะหมดแล้ว พอจะหุงได้อีกสัก 2 มื้อ ล้างหน้าแปรฟัน แล้วลงไปที่ตลาด

 

          วันนี้ลงมาเร็วมั๊ง กับข้าวมีที่เสร็จแล้วไม่กี่อย่าง เลยเดินดูของสดก่อน วันนี้ตับหมูสวยดี น่ากิน ซื้อมาก่อน จะทำอะไรกินเอาไว้ทีหลัง แล้วย้อนกลับมาซื้อกับข้าวสำเร็จอีกที วันนี้อยากกินน้ำเต้าหู้เลยซื้อมา 1 ถุง ปาท่องโก๋ 2 ตัว เอาไว้รองท้อง กลับมาถึงห้อง อาบน้ำแล้วลงไปรอตักบาตร เสร็จแล้วก็มานั่งละเลียดน้ำเต้าหู้ กับปาท่องโก๋ แล้วนั่งอ่านหนังสือต่ออีกแป็บ

 

          วันนี้ไปเยี่ยมป้าที่ผ่าตัดหัวเข่า ว่าดีขึ้นมากแล้วหรือยัง เพราะว่าก่อนผ่า เดินเกือบจะไม่ได้ ตอนที่ผ่ามาใหม่ๆก็เห็นว่าดีขึ้นไม่เจ็บปวดอีกแล้ว แถมยังจะบอกว่า ถ้าสะดวกจะมาผ่าอีกข้างหนึ่ง มาแถวนี้ทีไรมักจะได้ขนมปังกลับไปทุกที ขนมปังที่มีชื่อแถวนี้คือขนมปังบางลำพู ขอบอกว่าต้องสั่งก่อนล่วงหน้า ไม่งั้นไม่ได้กิน ร้านนี้กินมานานแล้ว ตั้งแต่เข้ามาใน กทม ใหม่ๆ มากวดวิชา แวะมาก็มักจะซื้อ เค้กกระป๋องกลับไปทุกที เพราะว่าอร่อยมากๆ

 

          พอไปเยี่ยม ตามธรรมเนียมต้องโทรไปหาป๊า เพื่อให้สองคนพี่น้องเค้าคุยกัน ทำหน้าที่เหมือน Operator เลย แต่ว่าต้องนั่งรถไปถึงที่ หลังจากเยี่ยมกันเสร็จแล้ว ก็เดินไปสั่งขนมปังบางลำพู รวมถึงเค้กกระป๋อง แล้วก็เข้าไปนั่งที่ สตาร์บัค ดื่มกาแฟสักแก้วแบบใจเย็น จริงๆแล้วเรื่องกาแฟนี่แปลก ไม่เห็นไม่เป็นไร แต่ถ้าเห็นแล้ว ต้องดื่มให้ได้

 

          หลังจากรับขนมปังเรียบร้อยแล้ว จึงมุ่งหน้าไปทาง สน.ชนะสงคราม ฝั่งตรงข้ามมีร้านก๋วยเตี๋ยวอร่อยอยู่ เที่ยงพอดี เลยตั้งใจไปกินก๋วยเตี๋ยว สั่งบะหมี่แห้ง และ เส้นใหญ่เย็นตาโฟ 2 ชามพอ แค่นี้แหละ แล้วก็เดินกลับมาขึ้นรถที่หน้าศึกษาภัณฑ์ วันนี้เยอะเยอะ แต่ว่าไม่ติดเท่าไรไปได้เรื่อยๆ กลับมาถึงห้องราว บ่าย 2 โมง มานั่งหาข้อมูลเรื่องจะเรียนต่อ

 

          และแล้วอาการเบื่อก็เข้ามาอีกแล้ว อะไรกันนักหนาวะเนี่ย เนตใช้การไม่ได้อีกแล้ว คงจะเป็นเหมือนเมื่อคืนอีก หลุดบ่อยมากๆ เล่นไปได้ 5 นาทีหลุด บ่ายนี้เป็นอีก นั่งรอราว 1 ชั่วโมงก็ไม่มีวี่แววว่าจะใช้งานได้ จึงลงไปบอกที่ Office แล้วก็มานั่งรออีกราวๆ 1 ชั่วโมง จึงจะใช้งานได้ เซ็งอีกแล้วเนี่ย ไม่รู้ว่าจะต้องให้ผู้บริโภครับภาระไปถึงไหน ตั้งใจว่าถ้าได้อีก 2 งาน จะติดเนตที่ผ่านระบบ CDMA ของ HUTCH เพราะว่าไม่หลุด แม้ว่าจะไม่แรงเท่า เพราะว่าถ้าเร็วจี๋ แต่หลุดบ่อยก็เซ็ง

 

          และแล้วมานั่งเตรียมอาหารดีกว่า เอาตับหมูมาล้างให้สะอาด แล้วจัดการหั่นเป็นชิ้นที่มีความหนาไม่มากนัดราว 2-3 มิลลิเมตร ผักที่ซื้อมาได้แก่ ใบสะระแหน่ หอมแดง ผักชีฝรั่ง นำมาล้างแล้วเอามาหั่นเล็กหน่อยก็ดี ส่วนหอมแดงก็เอามาซอยขนาดตามความชอบ แล้วไปนำเอาสันเส้นหมูที่เตรียมไว้เมื่อวาน เอามาหมักโชยุ จริงแล้วโชยุ ก็คือซอสถั่วเหลือนั่นเอง แต่มันมียี่ห้อ KIKUMUM เขียนข้าวขวดว่าโชยุ เอามาหมักอร่อยดี ไว้จะเอามารวนเฉยๆ กินกับข้าวร้อนๆ คงอร่อย เอาเข้าตู้ รอปรุงเมื่อถึงเวลา

 

          ดูเวลา 17.40 น. แล้ว เมื่อวานคุณแม่น้องมิ้ว ชวนไปออกกำลังกาย วันนี้พอมีเวลาจึงเดินลงไปฟิตเนสตึกข้างๆ ก็ใช้เวลาราวๆ 1 ชั่วโมง ไม่ได้เข้าซาวน่า ก็รีบกลับมาที่ห้องมาปรุงอาหารที่เตรียมไว้ มาถึงห้องก็ ล้างเนื้อล้างตัวให้สะอาดก่อนลงมือทำ เริ่มจากใส่น้ำลงในกระทะไฟฟ้า ใส่น้ำไม่ต้องมาก ตั้งไฟกลางแล้วใส่ซุปก้อนรสหมูไปสักครึ่งก้อน เพราะว่าไม่มีน้ำสต็อก คนให้ละลาย ดูให้น้ำเดือด แต่อย่าให้น้ำแห้ง ใส่ตับหมูที่เตรียมไว้ลงไป คนตับหมูอย่างรวดเร็ว ดูว่าตับหมูพอสุก แล้วก็เบาไฟที่กระทะไฟฟ้า แล้วจากนั้น ปรุงรสด้วย ข้าวคั่ว มะนาว น้ำปลา น้ำตาล พริกป่น แล้วแต่ชอบรสไหน

แล้วก็เอาผักใส่ลงไป คนให้เข้ากันอีกรอบ ตักใส่จานได้ แล้วก็ล้างกระทะ ใส่น้ำมันนิดนึง ตีกระเทียมใส่ลงไป พอกระเทียมเหลือง ก็ใส่สันเส้นหมูที่เตรียมไว้ลงไป ผัดให้พอสุก ก็ยกขึ้นได้ ได้กับข้าว สองอย่างเป็นมื้อค่ำแล้ว

 

          พอตกดึกมา ก็มานั่งอ่านไดอารี่ และก็มานั่งอัพไดอารี่นี่แหละ

 

ตับ หวาน จริงเหรอ

 

บันทึกภาคผนวก

 

          ขอออกตัวก่อนนะครับว่า ไม่ใช่คนทำกับข้าวเก่ง หรืออร่อยมากมายหรอกครับ เอาแค่ว่ากันอดตายเท่านั้นแหละครับ ตัวผมเองก็ไม่ได้กินซะทุกอย่าง ผมนี่ตัวเลือกกินเลยนะ ผักก็เลือกกิน กินได้น้อยชนิด แต่ว่าจะกินผลไม้ได้เยอะชนิดแทน เนื้อวัวที่บ้านไม่ทาน ผมก็เลยไม่ทานไปด้วย

 

          เรื่องตับหมูวันนี้ รู้ว่าหลายๆคนทั้งเด็กทั้งผู้ใหญ่ไม่ชอบทาน เพราะว่ามันขม ถ้าตับชิ้นหนา และปรุงสุกมากเกินไป มันจะขม เคล็ดลับของตับอยู่ที่การเตรียม ว่าควรหั่นเป็นชิ้นบางสักหน่อย ชิ้นพอดีคำหนาสัก 2-3 มิลลิเมตร แล้วเมื่อโดนความร้อน ตับจะสุกเท่าๆกัน และไม่ขม นอกจากจะทำตับหวานแล้ว สามารถเตรียมตับหมูแบบนี้ไปทำผัดตับได้อีกด้วย แนะนำอีกนิดว่า เวลาจะปรุงรส ใส่เกลือลงไปด้วยสักนิด จะทำให้รสดีขึ้น

 

          เรื่องราวของ TRUE จากหน้าเมื่อวานนี้ ไม่ได้ตั้งใจ หรือจงใจจะมีอคติ ให้คนอื่นเกลียด TRUE นะครับ เพราะว่าโดยปกติแล้ว เพื่อนๆของผมที่ใช้ TRUE ไม่เคยมีปัญหาแต่อย่างใด ความจริงที่แน่นอนก็คือ ถ้า TRUE ไม่บุกเบิก HIGH-SPEED ราคาถูกเป็นเจ้าแรก เราก็ไม่มี INTERNET ความเร็วสูงไว้ใช้งานหรอกครับ อันนี้เป็นข้อดี เหมือนกับคนที่ซื้อแผ่นเพลง MP3 ว่าถ้าไม่มี VAMPIRE RECORD เราคงไม่มีแผ่นเพลงลิขสิทธิ์ราคาถูกที่พอจะซื้อหามาฟังได้ มาให้เราซื้อหรอกครับ แต่ว่าปัญหาที่เกิดขึ้น มันซ้ำซาก และไม่เคยแก้ไขได้อย่างเป็นรูปธรรม เลยต้องมาบ่นให้ฟัง

 

ตับ หวาน จริงเหรอ

 

ตอบปัญหาคาใจ

 

-         ถึง “คุณแม่น้องมิ้ว” เห็นหมายเลขสายรถเมล์แล้วคุ้นจริงครับ เคยใช้บริการอยู่แต่ไม่เคยไปสุดสายเลยสักครั้ง ได้รับคำเชิญแล้วไม่ปฏิเสธแน่นอนครับ

-         ถึง “คุณ Nuch” ผมส่ง E-mail ไป 3 ครั้งแล้วครับ ไม่ทราบว่าได้รับแล้วหรือยังครับ ผมสงสัยจริงว่าจะไม่ถึง แล้วผมจะลองส่งไปดูอีกครั้งนะครับ ขอบคุณอีกครั้งครับ

-         ตอบ “คุณครูดาว” ตอนนี้มันก็ยังไม่ดีมากหรอกครับ ยังมีอาการบ้าง

-         ถึง “คุณปิง” ใช้คำว่าเปิดซิงซะหวาดเสียวจริงครับ

-         ถึง “คุณครูปิ๊ก” ไม่นึกนะครับว่าครูปิ๊กจะเล่นไม้นี้ ถ้าเล่นแบบนี้ กว่าจะถึงวันงาน ผมมิต้องไปถ่ายรูปให้ แล้วยังต้องอยู่รับใช้ปลดหนี้อีกเหรอครับนี่ อิอิอิ

-         นอนดึก หรือไม่นอนนี้ ไม่ค่อยดีกับสาวๆนะครับ มันไม่สดชื่นผิวพรรณไม่เปล่งปลั่ง อย่าหักโหมนะ

-         เรื่องมาอ่านแล้วทำให้หิวน้ำลายหกนี่ จะให้รับผิดชอบยังไงเนี่ย

-         ขอบคุณเจ้าของได “kritdragon” ครับ ที่แวะเข้ามาเยี่ยม ยินดีรู้จักครับ

-         ถึง “คุณ Highway” ที่มันน่าหมั่นไส้ตรงที่ว่า ชอบผลักปัญหาต่างๆมาให้ผู้บริโภคน่ะครับ ไม่ได้จริงจังในการแก้ปัญหา หลายๆที่ มักจะเป็นอย่างนี้ แต่หลายพื้นที่ TRUE ก็ไม่มีปัญหานะครับ

-         “น้องป่าน” ทำงานอยู่ตรงนั้น ต้องรักษาสุขภาพให้เยอะด้วยนะ

-         ถึง “คุณหน่อย” เรื่องที่คุยกับ TRUE ตอนที่คุยไม่ได้กะว่าเอาให้สะใจหรอกครับ เพียงแต่ว่าในฐานะผู้บริโภค เราควรได้รับรู้ข้อเท็จจริง แต่บังเอิญมันไปถูกใจใครหลายคน น่าแปลกในประเทศไทย ว่าถ้าเป็นเรื่องเกี่ยวกับการให้บริการ ส่วนใหญ่มักไม่ค่อยมีใครใส่ใจในรายละเอียดตอนที่สมัครบริการ และทางผู้ให้บริการก็ไม่กระตือรือร้นที่จะแจ้งในข้อเท็จจริงที่สำคัญ เรื่องมันก็เป็นด้วยประการนี้

-         ถึง “คุณนุดนาด” ไปแซวเล่นน่ะครับ อย่าโกรธากันนะครับ จริงๆแล้วเดี่ยวนี้ร้านหนังสือมีเยอะ หนังสือมีให้อ่านมากมาย อันนี้ความเห็นส่วนตัวนะครับว่า หนังสือที่เป็นเหมือนขยะวรรณกรรมมีเยอะเหลือเกิน จะอ่านอะไรต้องคัดแล้วกรองอีกหลายชั้น หลายขั้นตอน

-         นิยายเชิงสืบสวนสอบสวน ที่ดีๆ อ่านแล้วคิดตามได้อย่างมีเหตุผลนี่ หาอ่านยากนะครับ ถ้าไม่เบื่อสำนวนที่ไม่ค่อยน่าอ่าน ลองหาคำตัดสินศาลฎีกามาอ่านสิครับ อ่านได้สักหน่อย ก็ลองกลับไปอ่านหนังสือแนวสืบสวนสอบสวนอีกที แล้วทีนี้ความคิดเราจะเป็นลำดับขึ้นครับ

-         ถึง “แนน” ช่วงนี้งานยุ่งเหรอ ปกติเห็นจะมาเป็นคอมเม้นต์แรก ทางโน้นเป็นอย่างไรบ้าง ร้านขายดีไหม ถ้างานหนักก็พักผ่อนบ้างนะ

-         กำลังจะอัพ กลับไปดูคอมเม้นต์เดิม มี “คุณพิม ครอบครัวกระต่าย” และ “พี่จิ” มาเพิ่มเติม สงสัยว่าไม่คุ้นเคยเวลาที่ผมอัพไดอารี่ จริงๆแล้ว พี่ๆ เค้ามีเวลาประจำ เคยสังเกตไว้ แต่ผมเองแหละ ไม่เป็นเวลา

-         กล้องเสียครับ เลยไม่มีรูปใหม่ๆมาให้ชมกัน ไม่ว่ากันนะครับ

-         ถึงทุกคนที่แวะเข้ามาอ่านครับ บางครั้งไม่ได้ทักทาย ไม่ได้พูดคุยด้วย ก็อย่าเพิ่งน้อยใจนะครับ ยินดีที่เข้ามาอ่านครับ

 

วันนี้ใครจะเจิมหว่า

 

ตับ หวาน จริงเหรอ

รักษาสุขภาพ

     Share

<< ทำไมต้อง "รักษาสุขภาพ"เส้นทางสู่ "ห้องครัว" >>

Posted on Fri 21 Jul 2006 1:38

อยากรู้จักเพื่อนใหม่นะ
sudarat ritmaha   
Fri 25 May 2007 13:28 [5]
 

แน๊ ^^ 5ถล่มตัวน่าดูเรื่องทำกับข้าว
collar   
Fri 21 Jul 2006 19:56 [4]

ตับหมูน่าจะมีธาตุเหล็กสูง เลยทำให้เวลากินเข้าไป มันมีรสชาติ metallic แบบโลหะ ...


หรือเปล่านะ มั่วเอาหนะ
BanK   
Fri 21 Jul 2006 16:13 [3]

กรี๊ด ตีสามแล้วเห็นคำเตือนว่าไม่ดีกับสาวๆ ไปนอนดีกว่า
ปิ๊ก   
Fri 21 Jul 2006 3:16 [2]

สวัสดีค่ะ...

ลองเอาเมล์นี้ไปนะคะ...nuchiko_ka@yahoo.com คราวนี้น่าจะไม่มีปัญหา

เรื่องทำกับข้าว...ขอบอกว่าเป็นอะไรทีไม่กล้าให้คนอื่นกิน ขอกินคนเดียวดีกว่า เพราะว่าเป็นคนกินรสเค็มจัด แม้กระทั่งทำแกงจืดให้พ่อทาน พ่อยังบอกว่าต้มเค็มเลย...หุหุ

เรื่องกาแฟ...เป็นเหมือนกัน ไม่เห็นก็อยาก ยิ่งเห็นยิ่งอยากใหญ่ ไม่รู้เป็นไร ติดเอามากๆ ตะก่อนดื่มวันละ 5 แก้ว ปัจจุบันเหลือแค่ 3 แล้ว กะไว้ว่าถ้ายังไม่เลิกติด จะเนรเทศตัวเองไปถ้ำกระบอก ไปเลิกกาแฟเสียให้เข็ด...

รออยู่นะคะ...
Nuch   
Fri 21 Jul 2006 1:55 [1]

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

แค่นั้น
เคยแอบรักใครมั๊ย
แล้วมันจะผ่านไป
แค่บางสิ่งที่อยากให้เธอรู้
The Promise - คำมั่นสัญญา
72 ชั่วโมง
สุดสัปดาห์ พักฟื้น
โป๊มั๊ยพี่...โป๊มั๊ย
อย่าประมาทเมื่อเป็นหวัด
รายงานตัวครับ
เก็บตกวันสารทจีน
HOME SWEET HOME
"น้ำพริกฝาน"
ขอเว้นวรรค
มารู้จัก "ตาบอดสี" กัน
ตอบทุกคำถาม
"งมงาย" หรือ "ศรัทธา"
เมนูสุดสัปดาห์
เส้นทางสู่ "ห้องครัว"
ตับ"หวาน" จริงเหรอ...
ทำไมต้อง "รักษาสุขภาพ"
After Shock
ฝ่าวิกฤติ แผนวินาศกรรมห้องส้วม!!!
ยินดี มหาบัณฑิตใหม่
ดื่มเหล้า (เฉพาะ)เข้าพรรษา!!!
Digitizer [PANORAMA]
จับ"หัวใจ" ใส่ "Floppy Disk"
แด่คนที่ฉันยัง...
เมื่อเราเป็นปาปารัสซี่
ถ่ายรูปมหาบัณฑิต
ทดสอบกล้วยแขก
Digitizer พบประชาชน
แนะนำตัว
HAPPY BIRTHDAY
แอบถ่าย...ราหู
ขัดข้องทางเทคนิค
แสงสีราชดำเนิน เพิ่มเติม
แสงสี ราชดำเนิน
มันน่าโมโหมั๊ย??